Drogo, insanların herzaman birbirlerinden uzak olduklarını farketti, birisi acı çektiğinde, acısı sadece kendine ait oluyor, hiçkimse o acıyı birazcık olsun dindiremiyordu; bir insan acı çektiğinde duydukları sevgi ne denli büyük olursa olsun, diğerlerinin bu yüzden acı cekmediklerini ve yaşamdaki yalnızlığı işte bu durumun oluşturduğunu fark etti.
" İnsanoğlu ne tuhaf bir eser! Muhakemede ne kadar yüce! Kabiliyet açısından ne kadar sınırsız! Bedeni ve hareketleri ne kadar süratli ve takdire şayan! Tutumlarıyla nasıl benziyor bir meleğe! Aklıyla nasıl benziyor bir tanrıya! Evrenin harikası, hayvanların en mükemmel örneği."
W. Shakespeare
Hamlet, II. Bölüm, 2. Sahne