"Neden öyle bakıyorsun?"
"Senin aptal aşıklara benzeyen halini görmek de çok zevkliymiş."
"Saçmalama. Aşık mı?"
"Aptal kısmına itiraz etmen gerekirdi. Belli ki cidden aşıksın."
"Birkaç gündür yoksun."
"Evet hastanede işler çok yoğundu."
"Bütün doktorlar üç gece üst üste nöbete kalıyor mu yoksa yalnızca kendine has bir işkence yöntemi mi?"
"Gudubet komşunu mu özledin?"
"İçimi titreten fırtınamı özledim."
Kesinlikle entrika insanı değildim ve hissettiğim her şeyi doğrudan yüzüme yansıyordu. İşin kötüsü Ben hiçbir zaman hisli biri olmamıştım. İç sesim düzeltti. Ta ki bu adama dek.