hem yetimler gibi kimsesiz, boynumuz bükük, hem de görmüş, geçirmiş kimseler kadar tecrübeliyiz. hem üzgün hem kabayız. o kadar ıstırap çektik ki maddi ve sathi olup çıktık. elden gitmiş, yitirilmiş olduğumuza inanıyorum.
ışınları, ıstıraplı şimşeği esir ederek,
bu dünyayı cennete meydan okuyacak hale getirdim!
ne var ki, aklımla dünyayı altüst etmeme rağmen,
yaşamın sırrından habersiz kaldım.
nihayet dış görünüşe alışmış gözüm açılınca,
bu sırrı kalbimin bir köşesinde buldum.
Muhammed İkbal