Rümeysa
@Rmysoncel
35 okur puanı
Mart 2019 tarihinde katıldı
Hayran olduğum bir sevme biçimi, sevgi dili. O cümlelerdeki içtenlik, zarafet, nahifçe sevmek böyle bir şey olsa gerek. Yasın, acının, aşkın, özlemin ve daha pek çok duygunun sakin ve uysal bir dışa vurumu. Bir veda mektubu sanki
Reklam
Çocuklarla felsefe konusuna ilgili ebeveyn ve öğretmenlere tavsiye edebileceğim bir kitap. Çok keyifli çizimlerle renklendirilmiş, bir kolaylaştırıcı öğretmen ve birkaç çocuğun soruşturması üzerinden akan bir hikaye. Çocuklar rahatlıkla okuyup anlayabilir.
Bağlanma konusunu günlük ilişkilerimiz ve örnek olaylar üzerinden çok güzel bir şekilde anlatmış. Günlük hayatta sıkça karşılaşabileceğimiz farklı iletişim problemlerinin altında yatan güvensiz bağlanma şekilleri, güvenli tepkiler, hatalı tepkilerin fark edilmesi ve çözüm yolları günlük dilde gayet açık ve anlaşılır bir şekilde ele alınmış. Evlenmeden önce mutlaka okunması gereken kitaplardan biri bence.
Kitapta çok fazla karakter var ve bir noktada hepsini birbirine karıştırdım :) Farklı mekanlarda ve zamanlarda olan olaylar bir şekilde bağlanmaya çalışılıyor birbirine ama zihnim o bağlantıyı kuramadı. İlk sayfalarda Nebi Bey’in ağzından dinlemeye başlıyoruz akışı. Sonra sanırım Nebi Bey’in çocukluğuna gidiyoruz. Birkaç bölüm sonra hikaye bir kadının ağzından devam ediyor. Yani ana karakter ne ara değişti, biz şu an hangi olayın içindeyiz kafa karışıyor. Ara ara kör olduğunu söyleyen iki adam peydah olup kayboluyor. Acaba ölen iki köpeğin temsili miydi adamlar diye düşündüm. Sonuna deseniz hiç anlam veremedim.
Edebi açıdan güçlü bir metin olabilir, diyaloglar iyi ama çok fazla argo/küfür tat kaçırıyor. Muhtemelen yazar bu cinsiyetçi küfürlere dikkat çekmek istedi, kadınlara bakışın, tavrın bir çeşit sunumuydu ama beni rahatsız etti. Zaten çok fazla maruz kaldığımız bir şeyi yeniden okumak, tekrar etmek iyi gelmedi. Klasik roman anlayışımızın dışında bir metin bence. Daha çok öykü gibi geldi bana ve ben öykü okumaktan pek hoşlanmıyorum. Bir yarım kalmışlık duygusu yaşatıyor bana. Bu roman da öyle hissettirdi. Yer yer eksik bırakılmış ve sanki yarım kalmış gibi.
Daha önce yazarın Eve Dönmeyen Hayvan kitabını okumuştum ve öykü sevmememe rağmen o kitabı gerçekten çok beğenmiştim. Ama bu dosya bende aynı hissi yaratmadı ne yazık ki.
Kitap oldukça akıcı ve merak uyandıran bir şekilde ilerledi. Ancak sonu benim için tam anlamıyla bir hayal kırıklığı oldu. Türk filmi tadında bu sonu hiç beklemiyordum. Açıkçası kalemi böylesine güçlü bir yazarı okumak her daim çok iyi hissettiriyor ama böyle bir son üzdü gerçekten. Değindiği konular güncel, güzel ama bazı noktalarda yüzeysel kaldı bende. Murad’ın hayatına daha çok derinleşmesini isterdim örneğin. Adam’ın hikayesi de keza sonlara gelene kadar hep bir merak uyandırdı ama beklediğimden yüzeysel kaldı. Yani keyifli bir okuma deneyimiydi ancak tam anlamıyla tatmin etti diyemiyorum. Yazarın daha iyi kitaplarını okumuştum.
