-----SPOILER-----
Sevgili Dostum Eddie,
Kitabını az önce bitirdim ve youtube üzerinden TedX konuşmanı dinlerken birkaç damla gözyaşıma engel olamadım. Yıllarını geçirdiğin toplama kamplarından, defalarca atlattığın ölüm tehlikelerinden, gözlerinin önünde ölüme uğurladığın anne-babandan, açlık-hastalık-soğuktan, nazilerin zalimliklerinden sonra nasıl olup da tekrar bu hayata tutunabilmene, yaşamı tekrar sevebilmeye başlayabilmene gerçekten hayret etmemek mümkün değil.
Hemen hemen her gün bir işimiz rast gitmeyince, bir yakınımzla tartışınca, işyerinde sıkıntılar yaşayınca, sevgilimiz eşimizle sorun yaşayınca depresyona giriyor hatta yaşamak bile istemiyoruz. Yaşadığın fiziksel ve psikolojik travmaları "arkadaşlık, aşk ve dünyaya bir çocuk getirmekle" aşma hikayen, önümde uzanan yorucu ve çetrefilli hayatı alt etme cesaretini güçlendirdi. Sen o talihsiz koşullardan sağ çıkıp mutluluğu yakalayabildiysen, çok daha şanslı olan bizler de mutluluğu yakalayabiliriz!
İyi ki hatıralarını yazıp daha karamsar olanlara cesaret vermişsin. Huzur içinde dinlen.
İmza; Sevgili Yeni Dostun