"Hevesleri, beklentileri, erteledikleri, kursağında kalmış kelimeleri, kaçırılmış bakışları, gizledikleri, bitirilmememiş mektupları, susuşları ve istemsiz veda edişleriyle tamamlanmamış bir cümledir insan.."
Biz istemesek de bir şeyler kayıp gidiyor dünyamızdan. Bizden de gidiyor. O zamanlar sahip olduğum kimi heyecanları bugün duymama imkân yok. Kar yağarken ağlayabilmek mesela. Yitirdiğimiz her şeyle bir yanımız kararıyor; Niyazi Mısrî'nin dediği gibi "Her gün bir tuğlası düşüyor ömrümüzün." Yazarak zamanı yavaşlatmaya, kayıpları azaltmaya, en azından yitirdiklerimizi kayda geçirmeye çalışıyoruz. Neyi kurtarabilirsek kâr...