Her günün bir hediye olduğunu hep hatırla. Yaşayan herkes kadar, herkes gibi eşsiz bir mucize olduğunu unutma, çünkü insan bir mucize olduğunu çabuk unutur.
Yılların ne kadar çabuk geçtiğine seni inandırmam imkansız zaten biliyorum, ama bilsen korkarsın. Yavaşla biraz. Yaşadığın anı, içtiğin suyu, ne varsa yani, ne mümkünse, az daha duyacak kadar bekle. Daha az konuş, daha çok dinle…
Yani ne yazık ki herkes kadar sen de yaşamın sana ileride bırakacakları peşinde ümitle koşacaksın. Varılacak bir yer olmadığını, sırrın yolculukta olduğunu hiç mi hiç fark etmeden, herkes kadar işte, belki çoğundan fazla, şimdiki anın mezarcısı olacaksın.
O zamanlar ne çok gülerdik. Gülmek için bu kadar bahaneyi nereden bulurduk acaba? Şimdi de çok seviyorum gülmeyi ama gülmeye eskisi kadar çok bahane bulamıyorum.