Gözlerin hangi şehrin sabahina açılırsa açılsın her sabah ayni kisiyle uyanabilmektir aşk ...
Ben her sabah solumdaki o ağrıylasadece sana uyaniyorum.
Bu daha ne kadar sürecek inan ki hic bir fikrim yok.
Ama bir süre sonra sıradan bir pazara siradan telaşlar düşuncesiyle uyanacağimi ümit ediyir ve inaniyorum . Bir zamanlar iliklerine kadar yureği elind3 her gun sana gelen birinin artik hatirina bile gelemiyeceğine inan .
Sensiz mutsuz yaşamayi bile hayal eden birini kaybedeceksin tutam tutam kayiyor ellerinden ve bir gun gelecek Allahin lütfu bana da olacak o gun inanki sensizde ne kadar mutlu olunacağini tadacam inancim ve niyazim bu yönde.
Ve bir gün denk gelirse acılarımız ; en az benim kadar yara alirsa yüreğin , incinirse her zerresine kadar gururun beni hatirla; uykusuz kalmak , kendinden geçip birisine gitmek ne demek anlayacaksın ...
İşte o zaman gerçek sevginin birinin varliğiyla mutlu olmak değil; yokluğuyla mutsuz yaşamaya alişmak olduğunu anlayacaksın...
Harese nedir bilir misin oğlum? Arapça eski bir kelimedir. bildiğin o hırs, haris, ihtiras, muhteris sözleri buradan türemiştir.
Harese şudur evladım: develere çöl gemileri derler bilirsin, bu mübarek hayvan üç hafta yemeden içmeden, aç susuz çölde yürür de yürür; o kadar dayanıklıdır yani. Ama bunların çölde çok sevdikleri bir diken vardır ve gördükleri yerde o dikeni koparır çiğnemeye başlarlar. Keskin diken devenin ağzında yaralar açar, o yaralardan kan akmaya başlar. Tuzlu kan dikenle karışınca bu tad devenin daha çok hoşuna gider. Böylece yedikçe kanar, kanadıkça yer, bir türlü kendi kanına doyamaz ve engel olunmazsa kan kaybından ölür deve. Bunun adı haresedir.
Demin de söyledim, hırs, ihtiras, haris gibi kelimeler buradan gelir. Bütün ortadoğu’nun âdeti budur oğlum, tarih boyunca birbirini öldürür ama aslında kendini öldürdüğünü anlamaz.
kendi kanının tadından sarhoş olur.
