Belki temel hata, sevgiyi bir 'duygu' işi olarak görmekte - duygu yanı yok değil; ama bu, bilinçle dengelenmezse -yalnızca duygusal kalırsa- kişinin özgürlüğü
pahasına yürüyor. Bu oluşumun en önemli göstergesi,
k ı s k a n ç 1 ı k : sevginin tek yani ı yozlaşması... Akıldışı
hale gelmesi, bilgiyi çeler hale gelmesi... Sevginin iki kişinin ilişkisi olmaktan çıkıp, bir kişinin ötekine yönelik bir
tutumu haline gelmesi...
Çok yavaş gelişir bende yaşam yönelmeleri- dinazorlar gibi : gövdesinin ucundan gelen bir sinir uyarısının
beynine ulaşması birkaç saniye süren ... Benimkiler daha
da uzun - yıllar sürüyor!