Bugün damarlarımda şiddetle hissettiğim bir duygu var:doktor olma arzusu.Bugünkü olayın da katkısı büyük:
Bir alışveriş merkezindeydik.Kalabalığın birinin başına üşüştüğünü gördük.Maalesef acı manzaraya tanık olmuş,bir insanın yaşamını yitirmek üzere olduğunu anlamıştım.İzlemek istemiyordum çünkü bu manzara beni üzüyordu fakat olacakları merak edip kendime engel de olamıyordum.İzledim.Daha bakar bakmaz o kutsal mesleğe olan hayranlığım arttı.Çünkü adama yanlış müdahale yapılıyordu,bildiğim kadarıyla yan yatırılması gerekirdi fakat insanlar başına üşüşüp alanı daraltmaktan başka bir şey yapmıyordu.Bekledik.En sonunda ambulans geldi.Fakat anladığım kadarıyla çok geçti.Çünkü çıkışta ambulans hala orada ve hastanın eşi ve kızı gözyaşlarıyla görevliyi dinliyorlardı.Umarım ölmemişsindir.Eğer öyleyse ilk kez bir ölüme tanık olacağım.Bugün elimden bir şey gelmedi fakat yarın gelecek.Çünkü ilk yardım öğreneceğim.Lütfen sizler de öğrenin.Her an ihtiyaç duyabilirsiniz.Bir hayatı kurtarmaktan mutluluk duyarsınız.
(Sen neden bir şey yapmadın diyenler için henüz çok küçüğüm.)