Ey mutsuz Doğulu, güneş parıldadığında
Yağmurlu şehirde hoş kokun yayıldı
Yolunu kaybetti, saçının karasında kayboldu gece
Özgürlüğün güneşi gülümsedi gözlerinde
Ey mutsuz Doğulu, aydınlık bir dağ gibisin
Güneşimizin sönmesine izin verme
Sabah kadar saf , deniz kadar mağrursun
Karanlığın güçlenmesine izin verme
Ey mutsuz Doğulu güneş yükseldi yine
Güneşin güvercini damdan uçtu yine
Ve gözlerin baharın kokusuyla dolu
Peygamber çiçeğinin kokusu seni hatırlatıyor
Ey hüzünlü Doğulu, ne zordur sensiz ölmek
Ne zordur, dudağı ısırmak çaresizlikte
Ne zordur, bataklıkta yalnızlık gülünü dikmek
Ama zamanımız yok üzülmeye
Ey mutsuz Doğulu, kış önümüzde
Benimle olursan yağmur çamur da ne!
Alkışımızın şarkısı kış boyu yayılacak
Kış korkusu yok, çünkü yakında bitecek