Bilgi , evet tehlike demekti ama bilginler de en saygın insanlar sayılırdı .Bilgiye hükmedenlerin altın ile ne işleri olabilirdi ki?! Bilgi ile zenginlik bir arada düşünülebilse bile bilgi ile hırs aynı ruhta çatışır dururdu.
Leyla'nın adı dilimde, sevgisi kalbimde, resmi bağrımda ve hayali de baş ucumda diyeydi bütün tahammülüm; yoksa ben ben olmaktan çıkmış, kendimi kaybetmiştim.
İnsanın bir niyet ve düşünce ile anlam kazandığını düşündüm.Demek ki insanlar niyetlerine göre iyi veya kötü,güzel veya çirkin olabiliyorlar,eşyaya bakış açıları da buna göre oluşuyordu.Ruhlarını şeytana satanlar ile Rahman'a adayanlar da işte bu ince çizgi ile birbirinden ayrılıyordu.Birileri zamanı çoğaltıyor,diğerleri harcayıp tüketiyordu çünkü.Birileri iyi şeylerle hayata anlam katarken diğerleri hayatın kötülüklerine tapıyordu.