Özlem Ronya

Özlem Ronya
°°Kendini zihinsel kölelikten kurtar, kendimizden başka hiç kimse zihnimizi özgürleştiremez.°° instagram.com/ozlemronya1?igs...
471 okur puanı
Ağustos 2020 tarihinde katıldı
Virginia Essene-Galaktik İnsan
Atlantisliler, aslen Alpha Centauri ve Pleiades'deki ko­loniler tarafından oluşturulmuş çeşitli galaktik asi savunma kumandanlıklanda bazı müttefikler buldular. Sonraki 25.000 yıl boyunca, Atlantisliler bu savunma kumandaları ve çeşitli ileri karakol yıldız sistemleri ile ittifaklar geliş­tirdiler. Bu ittifaklar çoğu, Galaktik Federasyon'un At­lantis'in hiyerarşik kültür geleneğine benzer bir kavramı paylaşan- ileri karakol kolonileri ile yapılmıştı. Bu gruplar sonra, Lemurya'nın yok edilmesini ve Atlantis'in Dünya ge­zegeninde en üstün konuma yükselmesini sağlayacak bir giz­li plân geliştirmeye başladılar. Bundan dolayı, Atlantisliler uygun fırsatın çıkması için sabırla beklediler ve yaklaşık 25.000 yıl önce onlar ve Pleiadesli ve Centauruslu asiler ar­tık Lemurya'yı yok etmeye karar verdiler. Plânlan ve onun icrası teknik bir başarı olacak, ama Lemurya ile birlikte Dünya gezegeninin aylarından birini de yok edecekti.
Reklam
Cemal Süreya
Eylül’dü. Dalından kopan yaprakların Sararan yanlarına yazdım adını Sahte bir gülüşten ibarettin oysa. Ve hiç bilmedin ellerimin soğuğunu. Eylül’dü. Di’li geçmiş bir zamandı yaşadığımız Adımlarımızın kısalığı bundandı Bundandı gözlerimin durgunluğu. Sarı sıcak cümlelerde sözün kadar yalan, Ellerin kadar ıssız, Sen kadar zamansız molalar veriyordum Ve çocuksu bir bencillikti hüznümüz. Eylül’dü. İzlerini çizdiği zaman ansızın gidişin, Şimdi yoktu bi anlamı suskunluğun. Çırılçıplak kalakaldım sessizliğinin orta yerinde. Sonra sesime yankı vermeyen uçurumlar kıyısında yürüdüm bir zaman En çok sesini aradım. Gözlerinse asılı bıraktığın yerdeydiler hâlâ. Gözlerini sildi zaman… Dedim ya… Eylül’dü. Savruluşu bundandı kimsesizliğimizin.
Edebiyat
Çağın izin verirse okuyacağım
-hayır benim sıra 😅😇😂😂
Aşk Tanrıçası İnanna
Haykır o halde, İnanna! dedim kendi kendime hıçkırarak. ... Kollarımı yukarı kaldırdım ve güneşi gizlemeye cüret eden bulutlara doğru haykırdım. Neden yaşadığımı ve sonumun ne olacağını bilmediğim tüm bu zaman zarfında içimde biriken öfkeyi onlara kustum... "Aşk Tanrıçası İnanna, Thomas R. P. Mielke"
Reklam