Hep aynı güçle özledim.
Özlemeyi hep iyi bildim.
Kavuşmakta ise hep acemiyim.
Eğer birgün hayatıma ihtiyacın olursa gel ve al onu.
Kendi yarattığı kadınları örtülere ve evlere hapseden tanrılarla, savaşları çok ciddiye alan memleketlerle pek ilgim yok benim.
Şehir yaşlanmıştı ben yaşlanmıştım. Insan sevdiğinde hayatından fazla bir şey verebilmeliydi. Hayatının tam ortasında duran, en gizli en dokunulmamış, en tehlikeli şeyi... Senin sahip olduğun değil, sana sahip olanı vermeliydin. Bütün varlığını, hayatını belirleyen, ruhuna sahip olan o dokunulmaz özü. Kendini bile vermekten zor olan buydu...Şehir ışıkları değil, şehrin ortasından geçen karanlık su ürpertiyordu beni.
Verebileceği en değerli şeyi, sırrını veriyordu ona.