Susmak yalnızlığın anadilidir Ömür Hanım, şiiridir, beni konuşmaya zorlama ne olur. Sözün sularını tükettim Ben, kaynağını kuruttum. Geriye bir büyük sessizlik kaldı yüreğimde, kalabalıklar, kalabalıklar kadar büyük... yalnızım Ömür Hanım, geceler boyu akıp giden ırmaklar gibi karanlıklar içre, öyle yitik öyle üzgün, yalnızım... sularım toprağa sızıyor bak. Yüzümü geceler örtüyor. Binlerce taş saklanıyor icimde. Kim kimin derinliğini görebilir, hem hangi gözle ?
Bir gece yarısı, bir yaz ormanının ortasında durdum. Dokunulmamış, saf ve lekesiz karanlığa baktım. Ercan'ın yapayalnız girdiği o sonsuz sinemanın karanlığını görmek, bir an olsun o karanlığı onunla paylaşmak ve onun o uysal sesiyle ona, "Geçti artık, hepsi geçti " demek için bekledim. Yıldızlar, üstüme koşacak gibi duruyorlardı. Ve alışkın olduğu o karanlıkta sesimi duymasını diledim.