Roj yorumladı.
“ Ufukta doğan güneş, hâlâ yazdan kalma sert gölgeler bırakıyor, bir tarafta her şey yavaş yavaş yaz sonunun solgun griliğine yine gömülüyordu. Hava civamperçemi,kurumuş toprak ve gece dinlenmiş atların kokusunu taşıyordu.”
Roj bir yorumu yanıtladı.
Geçen gün Trump’ın “Grönland’ı alacağız” tarzı bir haberini izledim.
Sonra içimde bir merak uyandı.
Dedim ki: “Bir dakika… Bu iş o kadar kolay mı gerçekten?”
Açtım Orta Atlas haritasını, kendi çapımda araştırmaya başladım.
Ve harita bana çok net bir şey söyledi:
ABD ile Grönland’ın arasında Kanada var.
Yani coğrafi olarak ABD’nin Grönland’la kara sınırı bile yok.
Öyle “yanına alır, direkt gider alır” gibi bir durum yok.
Grönland zaten Danimarka Krallığı’na bağlı özerk bir bölge.
Bu yüzden konu harita üstünde bakınca bile hemen çözülmüyor.
Ama şunu da eklemek lazım:
Bir yeri “almak” demek illa kara yolu ile gidip almak demek değil.
Deniz, hava, strateji ve en önemlisi siyasi anlaşmalar üzerinden de konuşulabiliyor.
Yani ben haritaya bakınca bir şey anladım:
Coğrafya doğruyu söyler…
Ama siyaset bazen coğrafyadan bile daha karmaşık işler.
Dün bunu bayağı inceledim…
Bugün de karşıma tekrar çıktı 😊
Demek ki aklımın doğru yerinde takılmış.
Hocam, haritaya bakınca böyle düşünmek doğal. Ama bir yeri almak için mutlaka kara sınırı olması gerekmez. Tarih bunun pek çok örneğiyle dolu. ABD Alaska’yı Rusya’dan aldığında arada kara bağlantısı yoktu. Hawaii okyanusun ortasında olmasına rağmen ABD toprağı oldu. Avrupa devletleri Afrika’ya kara yoluyla gitmedi, deniz gücü ve siyasi anlaşmalar belirleyici oldu. Grönland konusu da bu yüzden sınırdan çok strateji meselesi. Askeri varlık, deniz yolları ve siyaset konuşuluyor. Yani coğrafya önemli ama tek başına yeterli değil.
