Susarak büyümüş iki çocuktuk biz, kendisini sevmeyi bilmeyen. Yanımızda birisi olmadan sevincimizden utanırdık. Kaç hayat evimizde bizden çok soluk aldı.
Bir gün, benim için şiir yazdın mı hiç "demiştin. Göstermiştim," şu heves sensin, şu incinmiş gurur sen,şu utangaç aşk, şu Posta Caddesi'ndeki daktilo sesi, çocukların okul dönüşü sevinci sen. "