Leylim, yok haber. Senlik, bir zehir meltem… Ne çok tutkun, muhtacım oysa.
Reklam
Şaşırmamıştım, bunun Dünya olduğunu biliyordum, kendini birden çırılçıplak gösteren Dünya. Bu saçma sapan koca varlığın karşısında öfkeden bayılacaktım. Bütün bunların nereden çıktığını, nasıl olup da hiçlik yerine bir dünyanın var olduğunu bile soramıyordu insan. Bunun anlamı yoktu, dünya her yandaydı, önde, arkada. Ondan önce hiçbir şey yoktu. Hiçbir şey. Onun var olmadığı bir an yoktu. Beni tedirgin eden buydu işte: Bu akıp duran kurtçuğun var olması için hiçbir neden yoktu kuşkusuz.
Susmak onların doğal hali sanki, konuşmak da ara sıra geçirdikleri bir nöbet .