Gül
@Roseanddreamss
7 okur puanı
Ocak 2026 tarihinde katıldı
Fuji Dağı'nın Yüz Manzarası
Bana "hocam" diyorlardı. Ben de büyük bir ciddiyetle bu durumu kabul ettim. Benim gurur duyacak bir şeyim yoktu. Eğitimim de yoktu. Yeteneğim de yoktu. Bedenim kirlenmiş, kalbim zavallıydı. Ancak iş ıstıraba gelince, bir tek o konuda, bu gençlerin bana "hocam" demesini sessizce kabul edecek kadar ıstırap yaşamıştım. Bu elimdeki tek gurur kaynağımdı. İşte sadece bu gururu sıkı sıkaya sahiplenmek istiyordum. Bugüne kadar şımarık, kendini beğenmiş çocuk olarak gördüler beni. Oysa içten içe çektiğim ıstırapları kim bilebilir ki?
Reklam
"Hayat, yalnızca kendisi istediğinde sona eren, amansız bir mücadeleydi."
"Çaresiz bir varlık, bazen, kendisininkinden çok, başkalarının hayatına devam etme sinden ilham alabiliyordu."
"Ölümü onurlandırmanın en güzel yolu, onu bir son değil, bir başlangıç olarak görmekti."
Çocukların nevrozlarının sebeplerini inceleyen bilim aracılığıyla biliyorduk ki bir yetişkinin cinayetten tiksindiği kadar, çocuk da babasından tiksinerek doğardı. Öldürmeyi reddeden bir insanlık, tarihsiz ve belleksiz bir varlıktı.
Reklam