Roserin
@Roserin
Kalbinizin raflarına kitaplar dizin.
Şu anda okuduğu kitaplar
Nerede birini parmağıyla işaret edip “kötü” diye yaftalayan biri varsa orada, tam olarak o parmağın sahibinin içinde dizginleyemediği bir namussuzluk vardır aslında.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
“Senin ne güzel saçların var,” deyip saçlarıma dokundu şefkatle. Hayatımda ilk defa yetişkin bir kadının sevgiyle dokunuyordu bana. Yine de basımı kaldırmaya korkuyordum, belki yüzümü görünce ne kadar sevimsiz olduğunu fark eder diye basımı iyice önüme eğmiştim. Elleri hala saçlarımdaydı, ilk defa anne eli değiyordu başıma. O an orada yaşadığım mutluluğu anlatamam size. Gözlerim dolmuştu, ağlamak geliyordu içimden ama ağlayan çocukları kimse sevmedigi için kendimi tutmam lazımdı. Başardım da, ağlamadım orada ama bir ömür ne zaman anne sevgisini arasam hep o anneye gider bir güzel ağlarım.
Yaşıtlarımız annelerinin hediye ettiği Barbielerin saçlarını tarayıp bir gün büyüdüklerinde bebekler kadar güzel olmanın hayallerini kurarken biz yurtta büyüyen kız çocukları büyüyüp güzelleşmekten korkarız içten içe, çünkü güzel olursak çok ağır bir beden ödeyeceğimizi biliriz. Hoş bazen beklemeden, bir gecede büyütür çocuk bedenlerimizi bazı insan görünümlü itler. Ergenliğe girmeden büyüyenlerden oldum ben. Dokunduğu her yeri kesip atmak istesem de insanın en temel korkusu esir olmuştu beni de tüm diğer kızlar gibi. “Öldürürüm,” seni diyordu, çok anlamlı bir hayat yaşıyormuşçasına ölümden korkuyordum.
Bir roman gibi okuduğunuz hikayemin mutlulukla buluşup buluşmayacağını merak ettiğinizi de biliyorum ve cevaplamak istiyorum. Evet, mutlu oldum.. ben de yaşadığım tüm acıları unutacak kadar mutlu oldum. En acıklı Türk filmlerini geride bırakacak kadar keder yüklü ömrümü bir de dillere destan bir aşk hikayesi sığdırdım. Kendimi dünyanın en kötü kaderine sahip zannederken kaderimi kökten değiştirecek bir adama aşık oldum. Bataklığın içinde yok olup gideceğimi düşünürken bataklığını kurutup cennet bahçesine çeviren o adamın kalbinde dünyanın tüm kötülüklerinden uzakta, güvende bir ömür yaşadım ve hep öyle sürecek sandım. Bazı hikayelerin başladığı gibi bittiğini o zamanlar bilmiyordum.
Masal’ımı, o peri kızını tanısaydınız emel siz de çok severdiniz. Hiç kimse tarafından sevilmeyeceğini düşünen, yaşadığı her olayla bu düşüncesi perçinlenen, deliler gibi sevildiğindeyse çekip giden Masal’ımı.