GÜL

GÜL
Tecelliyâta muntazır, zuhûrâta tâbi ol.
POMEM
250 okur puanı
Aralık 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
@Rossee_·
·
sabitlendi
Yaşamım boyunca çözemedim bu korkunç döngüyü...
1000k
Reklam
Bazı sesler var… duyuldukları anda kaybolan. Sanki varlıkları bile geçiciymiş gibi, sanki yoklukları kimsenin düzenini bozmuyormuş gibi.
1000Kitap
Sessizlik en büyük suç ortaklığıdır
O okulun duvarları bugün biraz daha sessiz; çünkü artık geri gelmeyecek sesleri saklıyorlar. Sıralar yerli yerinde duruyor, defterler yarım kalmış cümlelerle açık ama o cümleleri tamamlayacak çocuklar yok. İnsanın içini en çok acıtan da bu: Hayatın, sanki hiçbir şey olmamış gibi devam edebilmesi. Birkaç gün konuşulup sonra unutulması. Oysa unutmak, acıyı hafifletmez; sadece vicdanı susturur. Bir yerlerde anneler hâlâ aynı odalara girip çıkıyor, çocuklarının kokusunu kaybetmemek için sessizce ağlıyor. Babalar susuyor, çünkü bazı acıların sesi olmaz. Ve biz, dışarıdan bakanlar… yavaş yavaş alışıyoruz. İşte en tehlikelisi de bu: Bu kadar büyük bir acıya alışmak. Unutulan her çocuk, bu toplumun vicdanından eksilen bir parçadır. Çünkü bazı kayıplar sadece bir ailenin değil, herkesin sorumluluğudur. Bu sadece bir yas değil; bu bir uyarı. Bir şeylerin değişmesi gerektiğini haykıran ağır bir gerçek. Hiçbir çocuk, bir ihmalin ya da bir sessizliğin bedeli olmamalı. Ve hiçbir acı, bu kadar kolay unutulmamalı. Çünkü bugün sustuklarımız, yarın daha büyük kayıplar olarak geri döner. Ya gerçekten duyacağız ve değiştireceğiz… ya da her seferinde biraz daha eksileceğiz.
1000Kitap
Sanki umudun bile bana acıdığı bir vakit gibi, geceler...
1K
Mağlup
Her affedişin ardında, sevgisine mağlûp olmuş bir kalbin gölgesi vardır. Her defasında ruh, kendi kendine düşman olur; her defasında hayal kırıklarıyla yenik düşer. Yine de vazgeçemezsin. Can kırıkları kalbini delip geçmeye devam eder, zihnin kuytularında yutkunamadığın kelimeler birikir. Ama affedersin. Yine de vazgeçemezsin. Gözlerinden uyku silinir, sinirlerin darmadağın olur, kendini kaybedersin. Ve bir yolunu bulup kabul edersin. Neydi bu? Aşk mıydı, yoksa acizlik mi? Kaybetmemeye karşı savurduğun itaatkârlık mıydı… Kalbim şimdi, korkunç bir huzurla dolu; hem kırık hem tam, hem boş hem dolu, hem sen hem yalnız.
Reklam