"Bugün doğdum. Ama sadece yeniden."
Zamanın gövdesine kazınmış bir tarihten ibaret değil bu gün.
Bu; geçmişin yükünü hafifletip, geleceğe bir söz verdiğim gündür.
Acının bile öğretmenliğini kabul ettim. Sessizlikle barıştım.
Büyümek, belki de her şeyin farkına varmak değil, bazı şeyleri kendi haline bırakmayı öğrenmektir.
Ben bugünden sonra, olanı olduğu gibi sevmeye;
olmayanı oldurmaya çalışmadan kabule niyetliyim.
Kendime, olduğum hâliyle iyi davranmaya,
biraz eksik, biraz fazla ama hep içten kalmaya söz verdim.
Yaş almak değil bu.
Bu, kalbimi yeniden kurmak,
kendimi her yıl biraz daha anlamak.
Kırıldığım yerlerden ışık sızsın diye
cam gibi değil, gökyüzü gibi şeffaf olmaya karar verdim.
Bugün doğdum.
Kendime doğru.
Ve bu kez gerçekten.
Hoşgel yeni yaş ~