Seni siyahlığın için seviyorum
Şu göğsünü saran karanlık için
Seni efkârlı sesin için seviyorum
Gölgeli gözlerin için...
Ah küçük esmerim, keder yoldaşı doğuştan
Takın nen varsa şöyle şahane
Unut köle olduğunu bir zaman
Bas kahkahayı kadere.
Dünyam çökerken kendini yeniliyor.
Çökmesine üzülmüyorum, zaten çökecekti, üzüntüm kendini inşa ederken olacaklardan, üzüntüm güçsüzlüğümden, dünyaya böyle zayıf gelmekten, güneş ışığından.