RozaRose
@RozaRose
Şu anda okuduğu kitaplar
Parmakların öyküsü
" İnsan birisi yüzünden değil kendisi için dil öğrenir" diyor öğretmen hanım ve daha bunu söylerken yalan olduğunu hissediyor, ne münasebet, sadece o yüzden öğreniriz, sonra hiçbir zaman sözümüze kulak asmasın diye. Sonra yabancı dil öğreniriz, yabancı kalmayı sürdürmek için, dünyada giderek daha fazla yabancı kalmayı.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Ayrıntı gelecek bütünün peşinatıdır!
Kitap birbiriyle bağlantılı 30 öyküden oluşuyor. Kitap tek bir karakter üzerinden öyküleri birleştirmiyor. Her öykünün karakterleri bir şekilde ya birbirini tanıyorlar ya sokakta karşılaşıyorlar ya da farklı dönemlerde aynı
evde yaşamışlar. Bu insanların hayatlarından kısa alıntılarla kitaptaki karakterler birbirine bağlanmış.
Kitabın insanda merak uyandıran, sade, sürükleyici bir yazısı var ama kitap sonunda da 'ben ne okudum şimdi?' dedirtiyor. Öyküleri okurken bu kahraman daha önceki hangi öyküdeki 'hangi kahramandı, onun nesi oluyordu?' gibi sorularla kim olduğunu bulmak bana keyif verdi.
Uzuvların adını alan öyküler, aslında uzuvla alakalı olmayan başlangıçlar yapıyor. Ama yazar, daha sonra uzuvla öyküsünü ilişkilendirmeyi başarıyor.
Kitaptaki öykülerin her birinin bir yanfikri var ama yazarın kitabın bütününde verdiği mesaj ise bir öyküsünde anlattığı gibi (28) ayrıntılar, bütünü görebilmek için varlar. Her tamamlanan ayrıntı, gelecek bütünün peşinatıdır. Bu yüzden yazar, ayrıntının önemli olduğu vurgulanmış. Ve yine aynı öyküde bakış açısınızı nereye kaydırırsanız gördüğünüz de, anladığınız da değişir diyor. Zaten yazar kitabı da bu şekilde oluşturmuş. Yakından bakıldığında anlamı yokmuş gibi duran, anlaşılmayan piksellerin uzaktan bakıldığında bütünü oluşturması gibi. Başka bir örnek olarak da, bir ressamın sözde rastgele seçtiği boyaları bir araya getirmesiyle tabloyu anlamlı bir bütün hale getirmesi verilebilir. Aslında burada kullanılan boyalar ayrıntıdır ve işte gelecek için peşinat olan o ayrıntılar, bir araya gelerek bizim için anlamlı bütünü oluşturur.
"Unutmayın, isminizi yazıp imza atmayı öğrenemezseniz, büyüdüğünüz zaman her şeyi peşin parayla almak zorunda kalırsınız."
Yarışmak istemiyoruz!Eğitim
Özellikle çocukları (down sendromlu, otistik vb.) koşturup yatıştırmak istemişler. Yüzlerce izleyici var. Komut veriliyor, çocuklar fırlıyor, ama çocuğun biri daha ikinci adımda tökezleyip düşüyor ve başlıyor ağlamaya. İlerleyen çocuklar önce duruyor, sonra hepsi geri dönüyor, düşen arkadaşlarını kaldırıp el ele tutuşarak birlikte göğüslüyorlar ipi. Ne sahne ama! Herkes gözyaşları içinde çılgınca alkışlıyor. Ne kadar güzel bir ders verilmiş büyüklere. "Yarışmak istemiyoruz işte!"