RozaRose

RozaRose
@RozaRose
Hep bir yolculuktu alem. Bir konak idi çöller, vahalar. Bir gurbetti dünya, Leyla içinde bir vasıta.
Sayfa 35·Kitabı okudu
Reklam
İbn Selam ölmüş, üzülüyorum. Üzülüyorum, çünkü onu kıskanıyorum. O, sevgiliye canını sundu, ona ulaştı. Leyla'ya hem o hem de ben aşıktım. O kavuştu ve kendi derecesinde olgunluğa erişti. Bense eksikliğimle kaldım. Sevgiliye bir can bile bağışlayamadım. Aşkın olgunlaşması, can vermek iledir. Gerisi boş!..
Sayfa 71·Kitabı okudu
Alem ne hoş idi, sevgili varken; yok mademki sevgili, yok olsun var olan alem.
Sayfa 88·Kitabı okudu
Kendini bilmeyen bir zavallı, başkasını nasıl bilsin?
Sayfa 78·Kitabı okudu
Hüzün..
Korkuyorum dünyayı yakacak içimdeki ateş; alemi sele verecek gözyaşlarım. Gündüzlerin ışığını alacak kara bahtım ve geceye çevirecek. Kendimi vermek istiyorum ecele; ilgilenmiyor. "Canını Leyla'ya verdin" diyor.
Sayfa 15·Kitabı okudu