İpek

UMUT YAPRAKLARI Öyle bir ilkyaz ol ki korkut yaprakları, Öyle bir son yaz ol ki tut yaprakları, Sararıp dökülürken güz rüzgârlarında Ardında savrulsunlar, unut yaprakları. Sevinçlerinde onlar vardı, hüzünlerinde onlar Seninle yeşerdiler, seninle soldular.. Olsunlar senden sonra da umut yaprakları.
Reklam
UZUN BİR ÖYKÜ Hiç kimsenin kafesine Koyamayacağı bir kuş.. Kaçmasını öylesine Uçmasını böylesine Unutmuş. Bir insan sesine Gelip konmuş
Uzağa değil, usta Öteye hep öteye gitti; Yalnızlığı ondandır.
BAŞLIK Zamanın, ateşin ve ölümün Boyası beyaz. Aşkın, yalanın, kinin rengini Kırmızı yaz. Düşlerin, sevi’nin ve saygının giysilerini Maviye boya. Yoksulluğun, umutsuzluğun ve ayrılık gömleğini Kara çiz.

İpek

, bir kitabı okumaya başladı
Özdemir Asaf
8.3/10 · 17,4bin okunma
Reklam