ᥫROZE᭡ ♡
@Roze_4763
𝑲𝒂𝒍𝒃𝒊𝒏𝒊𝒛𝒊𝒏 𝒓𝒂𝒇𝒍𝒂𝒓ı𝒏𝒂 𝒌𝒊𝒕𝒂𝒑𝒍𝒂𝒓 𝒅𝒊𝒛𝒊𝒏.
Elleri hala dizlerimdeydi.
Bakışları, bakmaya doyamadığını söylediği yüzümde.
Bakmaya doyamıyordu,
Sevmeye kıyamıyordu…
Ama gidiyordu işte.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Hiçbir şey söylemeden sımsıkı sarıldı bana. Başım omzuna yaslandığında, kendimi annesinin koynunda uyuyakalan bir çocuk gibi huzurlu hissettim. Ve o içime Gömdüğüm gözyaşları… Sessizce süzülmeye başladı önce.
Sonra birden yağmur gibi bardaktan boşalırcasına.
İki insan birbirini gerçekten çok sevdiğinden,kalpleri aynı hislerle dolup taştığında, dilleri de aynı şeyleri zikrediyor.
Sahi… Gerçek olabilir miydi böyle bir şey? Bu kadar huzurlu, bu kadar sessiz, bu kadar sevgiyle dolu bir yer…
Biz birlikte güldükçe… Gökyüzünde kuşlar dans ediyordu sanki, denizin altında balıklar minik şovlar yapıyor, ağaçlar çiçek açıyor, bahar her yere biraz daha yaklaşıyordu. Kurak topraklar nemleniyor, susuzluk bitiyordu. Sanki biz her gördüğümüzde yeryüzündeki bütün savaşlar duruyor, yoksulluk bitiyor, acıların sesi susuyordu. O an öyle hissediyordum. Sanki dünya bizim gülüşümüzle dönüyordu. Sanki her şeyi… Bizim gülüşümüzle değişiyordu. Kelebek etkisi gibi. kahkahamızdan yükselen titreşim bütün evrene yayılıyordu. Ve hiçbir şey, bir daha eskisi gibi olmuyordu. Ve evet… İçimden bir ses fısıldıyordu:
Dünya, iki insan birbirini saf sevgiyle sevdiğinde… Gerçekten biraz daha güzelleşiyordu.