Reyhan
@RrMm
instagram.com/satirarasidunya...
Dünyanın en büyük evindeki en büyük odaya sahip olsan da; senin sıkıştığın yer beyninin içidir ve bütün kazalar orada gerçekleşir.
53/34
Şimdi maviler mora dönüşüyor; karalar da siyaha.
Kara ve siyah
kapkara, simsiyah. Artık böyle olacak.
Hiç renk olmayacak. Gri bile olamayacak.
Yalnız, karanlık..
Şimdi, artık, simsiyah.
Geldim, yazdım-
Gürültüler de bitmişti.
Ne çok şey yaşadığımı düşündüm - ne çok .
Sen-
ne çok.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
“Birkaç yudum içebildiğin kahveni yudum yudum içtim, sen gidince ama bitirmedim; bıraktım biraz.
Sonra, yürüdüm.
Anlamsız cadde boyunca.
Öylesine.
Amaçsız.
Bir yerlere girdim.
Oturdum birsüre.
Sonra, dışarıdan, ışığın geldiğini gördüm. Kalktım, çıktım, yürüdüm...“
Geldim.
Gürültüler vardı — oysa tamamı ile sessiz olmalıydı.
Değildi.
Ama bomboştu — gürültü aralarından işitiliyordu boşluk.
Kafam gibi —
Gitmiştin
ben ne zaman gelebilecektim?
—Gözyaşlarım içimde duruyor: "Daha kötü mü olur?"
"Daha kötü oldu"...