La Dame aux camélias
@Rsina
Şu anda okuduğu kitaplar
Saadet kelimesi yalan olmaktan geçtim, bir bakıma zararlıydı da Arzu, joıe' hiç olmazsa insanlar arasında esen bir rüzgâr, muvakkak olduğu için hoş bir bağ, bir birleşme, bir kendine yontmadan yahut da kendine ve başkasına yonta yonta bir birlik yaratıyordu. Bunların da fazla bir kıymetleri yoktu ama sağlam malzemeydiler. Müthiş akıntının kenarında tutunacak, boşluğa sürüklenmekten bir müddet daha sizi alıkoyacak, umut verecek, tutunacak ağaç kökleri gibiydiler. Bir kere başlangıcını ve sonunu boşluk farz ettiğimiz ve böyle olduğu şüphesiz bir hayat telakkisi kabul edelim. Bakın o zaman saadeti düşünür müyüz? Ama arzu, ama aşk, ama yiyip içmemizin damarlarımıza ve kubbelerimize doldurdukları kudret boşalması olan tatmin edilme derhal anlamını duyuracak ve olmayan saadetin yerine iki boşluğun arasındaki hayat denilen madde oyununun devamı için ne güzel, ne bilinmez şeyler icat edecektik
Reklam
İşte bugüne kadar peşinde koştuğum "saadet" kelimesi de bunlardan biri hem de bana izahı en mübrem geleniydi. Hikâyeler, romanlar, şiirler, saadeti aramam, hatta aramadan bulmam lazım geldiğini adeta talim ediyorlardı. Arada bu kelimenin zevkten, dünya nimetlerinden, insan tabiatının özgürlüğünden ibaret olduğunu söyleyen kitaplar da vardı. Bir üçüncü izah da böyle bir kelimenin birçok kelimeler gibi uydurma bir kelime olduğunu, yaşamanın onunla, uydurma bir kelime olduğu için, hiçbir ilgisi bulunmadığını, onsuz da başı sonu olmayan bir dünya içinde riyasız ve kıymetsiz, hiç olmazsa aldatılmış olmadan yaşanabileceğini söyleyenler de vardı.
Şimdi hatırladıkça bunları utanıyorum diyeceğim ama birçok kelimelere kafamızda verdiğimiz anlamlar, hiç olmazsa o kelimeler kadar yanlış, kof...
Uçurtma demiş ki "Ah! İpin olmasaydı!" Kant'ın güvercini daha ileri gitmiş: "Bir de şu hava olmasaydı!.." demiş. Her ikisi de kendilerini gökyüzüne yükselten şeyin bu iple hava olduğunu unutmuşlar.
Demek edepsizlikten hareket ederek edebe, aşksızlıktan aşka varılacak.
Reklam