Hastalık, ölümün hayatı seviş tarzı, birey de bu zaafın tiyatro sahnesidir. Her acıda ölümün mutlaklığı oluş'un tadına bakar, çektiğimiz acı karanlığın ayartısından, gönüllü bozuluşundan ibaret olmak üzere. Böylece, çekilen acı ölümün mutlaklığının bir tür azalışıdır [denebilir].