Sömürgeciler kendileriyle birlikte, soyut maddi değerin yaratılması, değişimi ve birikimi olarak şimdi kapitalizm adını vermediğimiz karmaşık bir ticaret biçimini de getirdiler. Şeyler ve eylemler paraya dönüştürülebilirdi ve para da başka şeyler ve eylemler için değiş tokuş edilebilirdi. Yani ağaçları kesilmiş bir orman, dolu bir para kesesi ve dolu bir para kesesi de bir yıllık tahıl ikmali olabilirdi. Bu dâhiyane sistem, neredeyse küresel
ölçekte ticaret ağlarının ortaya çıkmasını mümkün kıldı. Gemiler inşa edildi, kaynaklar toparlanıp satıldı ve imparatorluklar yükseldi. İnsanların toprağa ilişkin algıları belli belirsiz değişmeye başladı. Toprak artık salt bir mesken ve hayat kaynağı değildi; değeri azami seviyeye çıkarılabilen ve çıkarılan bir metaydı.
Sayfa 251
Modern yürüyüş patikası tekinsiz bir şeydir. Biz yürüyüşçüler doğa yürüyüşü yapmanın genellikle kadim, topraktan çıkmış ve toprağın kendisi kadar eski bir icat oldugunu varsayarız. Ancak gerçekte doğa yürüyüşü, son üç yüz yıl içinde doğaya aç kalmış şehirliler tarafından icat edildi ve patikalar onların açlığını gidermek için yeni biçimlerde filiz verdi. Bir yürüyüş patikasının doğasını düzgün bir biçimde anlamak için, bu arzunun kökenlerinin izini ilk yürüyüsçülere, insanları zaman içinde topraktan uzaklaştırıp icatlar ve felaketler zincirini başlatan atalarına doğru sürmek gerekir.
Sayfa 239
Toprak, sözlü bir geleneğe yaslanan toplumlar için botanik, zoolojik, coğrafi, etimolojik, etik, kalıtımsal, ruhsal, kozmolojik ve ezoterik bilgiye dair bir kütüphane işlevi görür. Patikalar, insanlara bu harikulade arşivde rehberlik ederek zengin bir kültürel yaratı ve başlı başına bir bilgi kaynağı haline gelmiştir. Bu bilgi sistemi her ne kadar büyük oranda imparatorluklar tarafından yutulmuş ve asfalta gömülmüş olsa da kişinin, eğer nereye bakacağını bilirse, bu sistemin üzerini ormandan geçerken bulabilmesi hâlâ mümkündür.
Sayfa 194
Her patika hikâye anlatır, ancak bazı patikalar diğerlerine nazaran daha zarif anlatır.
Sayfa 94