Öyle bir zaman gelir ki insanlar, Allah’ı sözde inkâr etmeyebilir, O’na ibadeti de terketmezler ama o ibadeti ya birine gösteriş olarak yaparlar, ya helal ve haramı tayin ve ilanda, başkalarının İslam’a aykırı emirlerine istekle itaat ederler ya da İslam’a aykırı olarak bir kimseye sığınmak ve ondan pâye elde etmek isterler ki bu durumda onları rab kabul etmiş, onlara tapmış ve kulluk etmiş olurlar.Böylece ‘müslümanım’ dedikleri halde -Allah korusun- şirke düşerler.