Sanki bütün korkular önceden karşıma çıkmış, sanki bütün korkuları yaşamışım da artık her biri için tek tek korkmama gerek kalmamış gibi davranıyorum kendime. Bu yüzden korkutulduğum zaman artık hemen hemen hiç korkmuyorum...
Nedense başarısız olan ya da batmak üzere olan her şeye karşı bir sempati besliyorum. Belki bu sempatinin gerisinde kendini sık sık dışa vurmaya cesaret edemeyen kendi başarısızlığıma duyduğum sevgi gizlidir.