Rümeysa Esma
@Rumesma
Birileri mutsuzsa mutsuzlara nergis yolla
Psikolojik danışman
Lisans
65 okur puanı
Ekim 2019 tarihinde katıldı
Perspektif. Yıllardır neden ve sonuçlarından baktığım bir durumun hoop birinci tekil şahıs gözünden anlatımını bir solukta okudum. Hayatta bazı durumlar vardır. Anlık farkındalık yaşanır. Bunu daha önce anladığımı düşünmüştüm ama yakınından bile geçmemişim der insan. Kendi kendine o andaki aydınlanmasının içinde rahatsız edici Bir gurur yaşar. İşte öyle. Bu kitapla bambaşka bir dünyanın içini daha önce hiç düşünmek istemediğimi, şizofreniyi anladığımı düşünüp nasıl da semptomlarına takılı kaldığımı anlamış oldum. Gerçeklikten kopmanın bedelini iki dünya arasında sıkışarak ödeyen genç kızın zihninde dolaşmak ve onun gözlerinden kendimize bakmak...
Hayatı duyumsayarak çektiğimiz acılar gerçekten acı mıdır yoksa bunu hissettiğimiz için şükredilmesi gereken bir nimet mi? Sonuçta "Acı tekelimizde değil."
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Mekke'ye Giden Yol. Leopold Weiss'in Muhammed Esed olma yolculuğunun kitabı. Bir otobiyografi bir tarihi roman ve aynı zamanda inanılmaz bir edebi üslup. Kitaba mesafeliydim çünkü makale üslubunda bir anlatım bekliyordum. Okudukça betimlemelerin içinde kayboldum ve içimden sürekli aynı düşünce geçti: "Her insan kendi hayatının yazılacak bir safhası olduğunu düşünür ya. Ve nasıl yazacağının kurgusunu yapar içinde. O paragrafların nasıl olabileceğinin, dümdüz bir günün dahi nasıl betimlenebileceğinin haritası var sanki kitapta."
Kendi hikayemi yazacak olsam açar açar bakarım nasıl anlatabileceğime. Öyle güçlü ve sürükleyici.
Bir yandan anlattığı coğrafyanın içinde geziniyorsunuz bir yandan şu anki haliyle kıyaslamaya gidiyorsunuz. Arap baharı'na maruz kalmamış bir Şam, Lübnan, İran, Irak... Zaman neleri götürmüş bu coğrafyadan ve aslında o zamandan nasıl belliymiş yitirelecek değerlerin nasıl gideceği.
Muhammed Esed bize şu anki halimize nasıl geldiğimizi o zamandan bakarak gösteriyor. Sonuçlarını yaşadıklarımız sebepleriyle okuyoruz. Okunmalı ve bu ufuktan bakmayı da denemeli insan.
Ruh Adam üzerine1000Kitap
Ruh adam... Bir kere daha okumalıyım dedim bitirdiğim anda. Bir kere daha okumalı ve başıyla sonuyla şiiriyle tarihiyle yeniden yaşamalıyım. Yıllardır sayfaları takip edemeden okuma yapmadığım tek bir kitap olmamıştı. Yirmi sayfa okumuşum daha diyip kaç kitaba küstüm hatta okuma alışkanlığımı kaybettiğimden korktum. Eğer ki bu durumdaysanız ilaç gibi kitap diyebilirim ki abartı olmaz. Kitabın sonuna gelmek için mücadele verdim kendimle. Ama aynı zamanda bitmesin istedim başka hikayeye gitmemek Selim Pusat'ın dünyasından çıkmamak istedim. Nadirdir kitap karakterleri ete kemiğe bürünür yıllarca kitap adıyla anılır, unutulmaz. İşte öyleydi. Ne söylesem eksik kalacak bir eser var elimde. Edebiyatı ve tarihi bu kadar güzel harmanlayan Atsızı, önyargılarımdan dolayı geç tanımış olmam ne büyük utanç. Her kitabın zamanını beklediğine olan inancımla kendime fazla yüklenmemeye çalışıyorum. Ruh adam; tavsiye edilecek, tekrar tekrar okunacak hatta hediye edilebilecek en güzel eser olarak aklımda kalacaksın.
E o zaman "Vaktiyle bir Atsız varmış var olsun!"