Rumeysa Kavraal

Sen orada yıldızların altındasın, rahatsın
Reklam
oysa ben geçen yüzyıl kapatmıştım aşk defterini öyleyse niye üzerime oynanıyor bütün oyunlar
Gittiğim her yerden az evvel çıkmış gibiyim Nereye bakarsam bakayım bulamıyorum kendimi Olduğum hiçbir yerde değilmişim gibi geliyor Olmadığım her yerde de varmışım gibi...
elbet olur gece er geç insanların uyuduğu bir vakit o zaman parka çıkarız kimseler görmez usulca öperim seni kimselerden utanmayız bağışla beni sevdiğim şimdilik ışık çok üstelik herkes ayakta seninle el içine çıkamayız biliyorsun olsun elbet olur gece er geç parkların boşaldığı bir vakit şiirler okurum o zaman sana yıldızlara isim koyarız hem belli mi olur o gece tanrı öyle sever ki bizi belki de bir daha hiç sabah olmaz
Ben o gece ağaca anlattıklarımın tamamını hatırlamıyorum Belli bir yerden sonra sızdım bir kısmını hatırlıyorum Yıldızlar çok güzeldi mesela onu hatırlıyorum Tişörtüm sırılsıklamdı çok ağlamıştım hatırlıyorum Kendimi asacak bir dal beğenmeye çalışmıştım hatırlıyorum Çok içmiştim çok utanıyordum çok yalnızdım hatırlıyorum Onu çok özlemiştim dün gibi hatırlıyorum
Reklam