Birlikte olduğumuz otuz yıl boyunca E. hakkında çok şeyi merak ettim ama merak ettiğimle kaldım. E. beni sınırlarını kendi belirlediği çemberine istediği kadar ve istediği zaman aldı, neyi ne kadar göreceğime hep o karar verdi.
Aslında eksik olan hayat benimkiydi ama benimkinin talihle bir ilgisi yoktu, kendi seçimimdi. Hayatımın E.'yle hiçbir zaman yoluna girmeyeceğini içten içe bildiğim halde E.'yi sevmekte ısrar etmiştim.
Yaşadığımız bu acımasız zaman ve zeminde herkes kendini nasıl hissediyorsa biz de öyle hissediyoruz. Yalnızız, çağı anlamaya çalışmaktan vazgeçtik, hayattan aşırı yorgunuz ve depresyonun kucağında oturuyoruz.