Diyalektik hareketin bütün amacının, kendi negatif evresini yok saymak (“yerine geçerek yok etme”) değil onunla beraber bakış açısını değiştirmek olduğunu savunmaktadır. “ ‘Sentez’ antitezle tam olarak aynı şeydir, aralarındaki tek fark kesin bir bakış açısı değişiminde yatar”
“Olumsuzlamayı olumsuzlamanın mantığı”ndan anlaşılan şey negatifliğin pozitif şekilde tecrübe edilebileceğinin keşfidir. “Bu daha çok, sorunun, kendi cevabının işlevini görmeye başladığı çelişkili bir dönüşüm gibi algılanır: Bir soruya benzettiğimiz şey zaten bir cevaptır” .Böylece “kişi negatifi, soyut olarak, pozitife zıt düşürerek değil, pozitif varlığın kendisini Negatifliğin cisimleşmesi olarak -tıpkı Lacancı ifade ‘Hiçin metonimisi’ gibi kavrayarak ‘negatifle oyalanır’”