Rusim

Rusim
@Rusim
En büyük meşguliyetim kendi düşüncelerim. Zaten bir insanı kendi kafasının içinde ürettiği evrende olup bitenlerden daha çok ne yorabilir ki?
Reklam
Müsvedde hayatlar yaşıyoruz,öylesine ciddiye almadan, özenmeden.Hep bir gün toparlarız düşüncesi var kafamızda.Hepimiz hiçbir zaman gelmemiş ve gelmeyecek o gün umuduyla yaşıyoruz. Ben artık müsvedde bir hayat yaşamak istemiyorum.
İnsanın duyduğu ana gereksinim olan başkasıyla kaynaşıp kendi yalnızlığının hapishanesinden kurtulma isteği insana özgü bir başka istekle insanın sırrını çözmekle iç içedir.
Kendimi ve karşımdaki insanı, onun gerçeğini görebilmek ya da daha çok onunla ilişkin sahip olduğum hayalleri ve onun saçma düşüncelerle bozulmuş resminin üstesinden gelmek için nesnel olarak bilmek zorundaym.Ancak bir insanı ,nesnel olarak tanıyarak, onun değişmeyen özüyle, sevgi edimi ile kavrayabiliriz.
Gerçekte, asla sevgilisince aranmadan ortaya çıkmaz sevgili, Sevginin yıldırımı düştü mü bir yüreğe, bil ki sevgi başverir o yürekte. Yüreğinde büyümeye başladı mı tanrı sevgisi, hiç kuşku yok ki sevmeye başlamıştır tanrı seni.
Reklam