Rusim
@Rusim
Şu anda okuduğu kitaplar
Oda onu bir tür nostaljiye,eski zaman anılarına sürüklemişti.Böyle bir odada, çaydanlık kaynayadursun, şöminenin karşısındaki kanepede ayaklarını uzatıp oturmak,hiç de yabancısı olmadığı bir şey gibi gelmişti.Bir başına, tümüyle güvende,ne bir gözetleyen ne buyurgan bir duyuru, çaydanlığın fokurtusu ve saatin dostça tiktaklari dışında ne bir ses ne bir nefes.
Reklam
Duygularını gizlemek, aklından geçenlerin yüzüne yansımasını önlemek, herkes ne yapıyorsa onu yapmak, içgüdüsel bir tepkiydi...
Güzelim kestane ağacının altında
Ben seni sattım,sen de beni havada..
Her şey bir sis bulutu içinde yitip gidiyordu.Gecmiş silinmekle kalmıyor,silindiği de unutuluyor,sonunda yalan gerçek olup çıkıyordu..
Reklam