Tuna'daki kamp alanının ıssızlığını hiç unutabilir miyim? O bomboş bir gezegende yapayalnız olma hissini! Zihnim dur durak bilmeden şehirlere, insanların mesken tuttuğu yerlere kaçıyordu. Yanlarından üçer beşer geçtiğimiz o Bavyera köylerinin; normal, alelade insan meskenlerinin; köylülerin ağaçların, sıcak güneşin ve kızıl çatılı kilisenin arkasındaki kayalığın üzerindeki harabe bir kalenin altındaki masalarda bira içtiği o yerlerin "hissiyatı" için, sözün gelişi, ruhumu verirdim. Oralarda turistler bile hoş karşılanırdı.