"Diyebileceğim tek şey şu: Orada olan şey hiçbir insanın kesinlikle görmemesi gereken dünyadan bir manzaraydı. Bununla birlikte, aynı zamanda da bu herkesin içinde olan bir dünyaydı. Benim içimde, senin de içinde olan bir şey. İşte bu yüzden pek çoğumuz gözümüz kapalı yaşarız."
Karma bir tohum gibidir. Tohumlar meyveye dönüşür. Karma da doğal bir sonuçtur. Kötülük birikir. Yaşama biçimini, dünyayı algılama şeklini etkiler. Kötü şeyler yaptığında dünyayı küçük, bencil ve zalim görürsün. Cehennemde yaşadığın şey de işte o ilk kötülüğün son dalgalanma etkisidir. Tam olarak istediğini alırsın. Ve bence cehennemin bütün amacı, sana istediğini tüm boyutlarıyla göstermektir.
Alice, Atinalıların da böyle hissedip hissetmediğini merak etti; Truva'yı yağmaladıktan sonra eve dönerken, eşleri ile çocuklarını on yıl boyunca geride bırakmışken ve tüm bunları yalnızca Agamemnon için yapmışken... Savaş buna değer miydi? Her şey ne içindi? Bilmiyorlardı. Ama elbette, başka hiç kimsenin anlayamayacağı o zorlukların, o uç deneyimlerin bir anlamı olmalıydı. Bu uçlara dayanabilmekte bir tür erdem vardı. Karakterin kanıtı. Onun gibi bir şey.