Mehmet Rüzgar

Mehmet Rüzgar
Ceku, hazırsan çıkalım balım.
@Ruzman·
·
sabitlendi
Tanrı ruhlarınızı, bilgiyle genişleyen ve günlerin, gecelerin gizemlerini keşfederek güzelleşen ışıltılı alevler olarak gönderdi bu hayata, peki siz ruhlarınızı niçin boğuyorsunuz küllerin altında? Tanrı kanatlandırdı ruhlarınızı, aşk ve özgürlük alanında uçsunlar, süzülsünler diye, peki siz, böcekler gibi toprak düzeyinde sürünsünler diye niçin kestiniz bu kanatları? Tanrı mutluluk tohumları koydu kalplerinize, siz niçin söküp attınız onları ve kayalıklara fırlattınız, kargalar yemlensin, rüzgârlar onları savursun diye mi? Tanrı oğullar ve kızlar vermedi mi size, onları hakikat yolunda yetiştirin, yüreklerine varoluşun ezgilerini doldurun ve onlara değerli miras olarak yaşama sevincini bırakın diye? O zaman nasıl oluyor da onları yazgının elinde can çekişirken bırakabiliyorsunuz? Ardınızda doğdukları ülkede yabancılar olarak, güneşin altında sefiller olarak kalmalarına göz yumuyor ve ebedi istirahate çekilebiliyorsunuz? Özgür doğan oğlunu köleliğe terk eden baba, ekmek isteyen oğluna taş veren baba değil midir: Kırlarda kuşların yavruları uçmaya alıştırdıklarını görmüyor musunuz? Siz çocuklarınıza niçin bağlarını ve zincirlerini sürüklemeyi öğretiyorsunuz? Vadilerde çiçeklerin tohumlarını güneşin ısısına emanet ettiklerini görmüyor musunuz? Peki siz çocuklarınızı karanlıkların kırağısına niçin teslim ediyorsunuz?
Sayfa 76·Kitabı okudu
Alıntı
Tatil planı hazırsa sıra okuma listenizde!
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik. 💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
En sıradan görünen şey seni zafere götürecek şey olabilir diyorum. Sen ilerlemeye devam et.
Sayfa 186
Alıntı
Birilerine acı vermeden yaşamak imkânsız görünüyor.
Sayfa 184
Alıntı
Sonsuza kadar savaşamazsın Eğilip bükül biraz Hayatın kötü gidiyorsa Nedenini kendine sor
Sayfa 181
Alıntı
Boş yere hayatımızın farklı olmasını diliyor, kendimizi başkalarıyla ve kendimizin farklı versiyonlarıyla karşılaştırıp duruyoruz ama gerçekte çoğu hayat bir yere kadar iyi ve bir yere kadar kötü.
Sayfa 177
Alıntı