Bir kızın içinde siyanürlü düşünceler, asitli fikirler imal ettiğini kim nereden bilecek. Bir kız sadece merhamet eder, üzülür ve ağlar. Onlara öyle geliyor işte.
Fakir edebiyatı yapmanın belkide en güzel yanıdır bu... Kelimeleri bir elbise gibi itina ile katlayıp dürmezsiniz... Öylece ortaya yayar, ütü izleri yerine küf izlerinden yürürsünüz. Küfür izlerinde kaybolursunuz.
Kadına baktı, alçak sesle ama açık açık, “Annie,” dedi. “Bana bunu yaptırma.”
Kadın kibrit kutusunu acımasızca ona uzattı. “istediğini yapabilirsin.”
Ve Paul romanı yaktı.