Insanoğlu acımasızlık için hayvanı örnek gösterir.Oysa hayvanın acımasızlığı, ölüp yok olmaktan korunmak için Allah'ın kendisine verdiği bir koruyucu silahtır. Hayvan, yaşamını ve gıdasını temin ettiği zaman başkasının hayatına karışmaz.
Sayfa 157
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Insan, din ve imanın gerektirdiği sorumlulukları ihmal ettiği zaman en azgın hayvan olur.
Din, onun vicdanına hayat verip düşüncesine sirayet ettiği zaman da mehametli ve değerli bir melek olur.
Vahşilerin, o sert ve acımasız tavırları için, çaresizlik gb bir mazeret sunmaları yeterdir.
Insan ise, zülüm ve acımasızlığı kutsuyor, zayıfı zayıflatıyor. En büyük hedefi de , onu tahtını ayakta tutacak ayaklar olarak kullanmaktır.
Sayfa 88
...O iman kuvvet izhârıyla emretmişti...Lâkin, biz
'Tevekkelnâ' deyip yattık da kaldık böyle en âciz!..
Ne müthiş bir hamâset çarpıyor göğsünde Kur'an'ın!
O vicdan nerdedir, lâkin? O iman kimde var? Heyhât!
Ne olmuş, bende bilmem, pek karanlık şimdi hissiyât!
O imândan velev pek az nasîb olsaydı millete,
Şu üç yüz elli milyon halkı görmezdin bu zillete!