Soğuk her yer taş kesilmiş yürekler
Karla kaplı kapılar
Sessizliği bozan rüzgar
Ellerimde uyuşukluk yıllar geçiyor.
Camlar kapanmış kardan
Yol üstündeki çeşme donmuş soğuktan
Gülüşler yerini hüzünlü bir sessizliğe bırakmış
Bahçesinden çocuk izleri silinmiş.
İnce bir yol yürüyoruz yorulmadan usanmadan
Menzil görünüyor uzaklardan bana göz kırpıyor.
Günler, geceler hızla geçiyor, yıllar birbirini takip ediyor.
Yakıcı bir rüzgar hayatımı savuruyor.
Bütün güzellikler zamanla geçiyor.
Mutluluk denen şey elde tutulmuyor.
Yıllar amansız bir saatin kadranına hapsoluyor.
Keşkeler olmasa hayatımızda
Her zerre yer ediyor benliğimde
Dünyanın adaleti varmı diye düşünüyorum.
Soğuktan donan bebekler ruhumu yaralıyor.
Nefes nefes geçiyor yıllar
Savaşlar, ölümler,zalimlikler
Sonu sonsuzluğa ulaşıyor bu yoksullukların
Kalbimi yaralıyor,her köşe bir bedbaht ruh ile çürüyor.
Ah benim sevgi dolu yüreğim