Kendi karanlığında yürüyen
Bir zifir ustasıyım
Yenildim, gidiyorum
Ey uğrular, ey gelinlik hırsızları
Sizin olsun ay ışığı ve gece
Değmem damlasına vuslat yağmurlarının
Hangi dert kurtarır beni kendimden
Derdiyle yorgunum hangi çarenin
Değmem gözlerine sürme çekilmiş
Bakışlarına o mehparenin
Meğer benmişim bütün muamma
Çölden geçip atlarını kaybeden
Yolların karanlık ve dalgın seyrettiği
O çok yüzlü, yangın gözlü ıstırap
O kötürüm bezirgân benmişim
Yarım kalmış bir ömrün bahçesinde
Gül olmuş sararmışım, gül olmuş tükenmişim