Aslında yazmak, bir anlamda, zihnimi sürekli meşgul eden , içimde sancılıbir huzursuzluğa neden olan bir olayla sonunda hesaplaşmak, onun üzerine sünger çekmek, onu yerli yerine oturtmak , benden önde tutmak ve her açıdan kapatmak için giriştiğim bir çabaydı.
Eğer nasıl biri olduğumu bilseydiniz,şu anda beni selamlarken yüzünüzde gördüğüm o tatlı , dostane gülümseme kim bilir nasıl donup kalırdı dudaklarınızın kıyısında.
Bir kez kendini bulmuş olan kişinin bu yeryüzünde yitirecek bir şeyi yoktur artık. Ve bir kez kendi içindeki insanı anlamış olan bütün insanları anlar.