Bir kokusu vardır akşamın ve toprağın
Candan geçirir insanı, yaşama düşman yalnızlığı..
Bilirim tutarsızdır tuttukların,
Bağıra bağıra bağrına bastıkların bilirim..
Sadece uykularla sınırlıdır, ayakta uyutulduğunu unuttuğun anların..
İntihar ediyorsun belki rüyalarında,
Belki de biri öldürüyor seni sıkarak avuçlarında..
Korkuyorsun, korkuyorsun ölümden de yaşamaktan da
Olmuyor iksisi de..
Ne yaşam beliriyor yüzünde
Ne ölüm alıp başını gidiyor sessizce..
Her gün biraz daha ölerek yaşıyorsun,
Her gün yaşayarak biraz daha ölüyorsun,
Her gün biraz daha..
Keşke yapabileceğim bir şey olsa
Bir şey olsa seninle ölmek dışında…