Emperyalistler kötü bir İslâmî idarenin varlığına müsaade ederler. Özellikle de geri kalmış ülkelerde İslâm'dan ve İslâmî idareden nefret edilmesine yol açan kötü bir idarenin örnek olarak yaşamasından hoşlanırlar. Böylece İslâmî yönetimin kötü bir yönetim tarzı olduğunu göstermek isterler.
Gafiller, maksatlı kimseler, bir de aklınca önemli şeyler yapmak isteyen zavallılar sürekli olarak şöyle diyorlar: İşte bakın ve görün. İslâmî yönetim budur! Bu idarenin ne kadar zâlim, müstebid, cahil, tutarsız, şehvani, yobaz, tutucu, donuk, çökertici olduğunu görmüyor musunuz? İşte bu yönetim, hem İslâm idaresi için, hem de yeryüzünde kurulacak herhan gibir dinî idare için canlı bir örnektir'.
Bu sefil yamyamlar bunu söylerken zevkten dört köşe olup ellerini ovuşturuyor, birtakım ahmak gruplar da bunların etrafında toplanıyorlar. Emperyalistler ise hem bu sefil yamyamlara, hem de bunların etrafında toplanan ahmaklara gülüyor ve İslâm'dan koptukları için keyifleniyorlar. Çünkü bunlar kapana kısılmış fareler gibi paniğe kapılmışlar, ciyaklayarak oraya buraya koşuşup duruyorlar..