Nasıl da ters köşe oldum ama! Nasıl da önyargıyla yaklaşıp mağdur kişiye olup olmayacak şeyler söyledim. Masum, zavallı ve mağdur bir adamı canavar gibi görerek ( bekar ve çocuk sahibi olmamış bir erkek olarak başka bir adama "Bi insan çocuklarına karısına bunlari yapar mı" diye kızarak) İlerleyen sayfalarda da "dur bakalım bu iş böyle olmamalı, vardır buna bir sebep" diyerek ve hikayenin daha başından beri katiyen güvenmediğim melek yüzlü şeytan kaynananın da yavaş yavaş asıl yüzü ortaya çıkması ile kimin mağdur kimin canavar olduğu, zavallı adamın neler çektiğini öğrendikten sonra önyargıyla yaklaştığım için kendime kızdım.
Kitabı okuyup okuyup da son sayfasında ağlamamak için mücadele edebilirsiniz. Yada bırakın gitsin gözyaşını.